varınca ara demiştin
yapamadım gülüm
bir yere vardığım yoktu
daima yolda
daima gitmekteydim
senden ayrılalı henüz saatler olmuşken
boş kadehler göndermeyi düşündüm
vardığım her cennetten
sonra yüzüm olmadığına karar verdim
ben gitmiştim senden
bile bile
haydi demiştim
haydi güle güle..

varınca ara demiştin
çok aradım gülüm
senden bir parça bulmak umuduyla
seviştim insanlarla
sana benzettiğim birinin
yüreğine uğrayayım dedim
yatağına uğramakla yetindim
olmuyordu
yapamadım gülüm
bir yere vardığım yoktu
daima yolda
daima gitmekteydim
senden ayrılalı henüz günler olmuşken
kartpostallar göndermeyi düşündüm
vardığım her bedenden
sonra hakkım olmadığına karar verdim
yeterince gitmiştim senden
ederince ağlarım
demiştin ben çıkarken
kapıyı aralık bırak
ışıkları da açık
bir tanrı misafiri olarak vardığım
gönlünden..

varınca ara demiştin
anımsayamıyorum gülüm
yoksa dememiş miydin
ben mi uyduruyorum dedim
çoğu kez de böyle olduğuna
kanaat notu getirdim
geçebilmek için kendimden
kalmayı sevmezdim bilirsin
daima yolda
daima gitmekteydim
yapamadım gülüm
öylesine çoktun ki yüreğimde
sen fışkırıyordun
bıçağın değdiği yerden
fakat ayırt edemez oldum
gerçekten var olduğunu bir vakitler
ve yaşamıştık seziyorum bir şeyler
senden ayrılalı henüz aylar olmuşken
yüreğimi göndermeyi düşündüm
ağladığım her geceden
bir zarfın içinde
lakin postahanede
gitme arzusuna kapılıp da
kaçabilir ihtimaliyle veremedim
benimle duruyor hala
sense var olduğunu dahi bilmiyorsun
öyle bir şeyin
severdim kalsaydın demiştin
kalırdım sevseydin..

varınca ara demiştin
yapamadım gülüm
kendime varıyorum daha henüz
daima yolda
daima gitmekteydim
senden ayrılalı henüz yıllar olmuşken
kendimi göndermeyi düşündüm
vardığım güzelliğinden
içimde bir boşluktun sen
hiç bilemeyecektim
bir daha hiç
gidemeyecektim...