ortaklıklarımız yüzünden
yerimizde sayıyoruz
aynılıklar bulmak için
bakıyoruz etrafımıza
bize konuşma sırası
gelsin diye
başkalarını duyuyoruz
hayır,dinlemek denemez buna
ve sıra bize gelince
o kadar hızlı konuşmalıyız ki
bir sözcük dahi atlamaksızın
ve bir saniye soluklanmaksızın
durmaksızın anlatmalıyız
nasıl katıldığımızı başkalarına

ortaklıklarımız yüzünden
yerimizde sayıyoruz
acıyla baş etmenin yolu
onun varlığını kabullenmektir
oysa yaptığımız her eylemde
onu dile getirirken bile
yalnızlığımızdan kaçıyoruz
farklı olmak zor geliyor hepimize
kendi çizdiğimiz yolda yürümek niye
bir başkasının açtığı yol
ve iki lafın belini kıracağımız
yoldaşlarımız varken çevremizde
hayır, paylaşmak denemez buna
yalnızlık paylaşıldıkça
olduğu şey olmayı
bırakmaz mı zaten
bu yüzden haykırmıyor muyuz
avaz avaz yalnızlığımızı

ortaklıklarımız yüzünden
yerimizde sayıyoruz
ve ben artık
ortaklık istemiyorum
aynılıklarınıza kına yakın
bütün hisselerimi devrediyorum
ben sadece
dinlenmek istiyorum artık
avaz avaz fısıldamaktan
kalabalıklaşan yalnızlığımı
tekrar anlamlarla yüklüyorum
bu ilk veda edişim değil
şüphesiz sonuncu da olmayacak
sadece yorgunum
aynalara bakmaktan
artık farklılıklar arıyorum
kendi yollarıyla gelmeli insanlar
daha öncekilere benzer olsa da
kendi cümlelerini kurmalılar
akıllarını oynatmalılar
ve delilik o denli
yerilmemeli
haydi konuşun benimle
duymak yerine bu defa
gerçekten dinleyeceğim sizi