Ne kadar istemiştim
Benim olmanı
Tüm güzelliğinle
Tüm acılarınla
Tüm gülüşlerinle
Tüm dudaklarınla
Tüm kalbimle
Senin olmayı
Ne çok istemiştim
Anlamsız geliyor
Biliyorum
Sana layık değilim
Anlıyorum inan
İnan bana sevgilim
Yine de istemiştim işte
Ve hayat her zaman
Vermiyor istediklerimizi bize
Öğreniyorum
Bir daha istemeyeceğim
Hiçbir şeyi
Bu kadar çok
Bu denli sapkınca
Alçakça
Açıkça
Oysa
Ne kadar ortadaydım
Ne kadar senindim
Eğilip almadın beni yerden
Birinin görmesinden
Ayıplanmaktan korktun belki
Ya da tenezzül etmene
Değmezdim
Bıraktın beni öylece
Ve ben sahipsizdim
Ne kadar istemiştim
Özgür olmayı
Tüm sınırlarıyla
Tüm zincirleriyle
Tüm gökyüzüyle
Tüm kanatlarımla
Bilinmez bir yerlere uçmayı
Öyleydi işte
Tekerlekli bir sandalyede
Ne kadar yürümek isterse insan
O kadar istemiştim inan
Biliyorsun
Aptalın biriyim
Laf söz dinlemem
Kan çıkar
Kan tükürür
Yine de
Ve hatta ille de
İçerim zehirlerimi
Ve kızılcık şerbetiydi derim
Gözlerine bakarak milletin
Ve sen gülersin
Ama ne severim gülüşünü
Bilmezsin