"Göt herif! Korkağın tekisin sen başka bir bok değil.."
Doğruydu gençtim, önümde uzun yıllar vardı. Buna rağmen tek bir hayata her şeyi sığdıramamaktan korkuyordum. En çok da insanlardan korkuyordum. Bazıları o denli korkusuzdu ki onlardan biri olmamak için yalvarırdım. Kimi zaman sadece doğmamış olmayı dilerdim. Düşünmek yorucuydu, seçimler yapmak pişmanlıklar doğuruyordu. Çok fazla şey vardı işte. İnsanların emin adımlarla ilerleyişlerini izlerdim. Genellikle yanımdan geçip bambaşka hayatlarına giderlerken çarparlardı omzuma. Uzunca bir süre sızlardı omzum ama sıvazlar, hiçbir şey olmamışçasına selam verip uğurlardım onları. Ölümün sırrıyla uğraşmaktan yaşamayı unutuyordum belki de. Emin olduğum tek bir şey vardı; boşluktaydım..